"Τις έκαψα τις αυταπάτες μου.
Μόνο ένα δάκρυ ξέφυγε, εις μνήμην της στιγμής.
Ό,τι έμεινε, ένα ίχνος στα χείλη για χαμόγελο
κι ένα απανθρακωμένο ρόδο"

20 Ιουλ 2007

Επιτάφιος


Τα λόγια σου με κάρφωσαν στο τοίχο

Κοίτα τις πληγές μου πως ματώνουν

Πνίγονται οι κραυγές μου στη σιωπή

Κι εσύ γυρνάς και κοιτάς τον ήλιο.

Σέρνεις αργά τα βήματά σου

Και χάνεσαι στο παρελθόν

Κι ύστερα με τη βραχνή φωνή σου

Πίσω με καλείς

Ξεριζώνονται τότε τα σωθικά μου

Με πόνο ανείπωτο

σαπίζουν γύρω μου οι μνήμες σου

και μνήμα λαμπρό σου φτιάχνω

Εκεί ανάμεσα στα κενοτάφια

Και στους σταυρούς

Αφήνω το δάκρυ της ψυχής μου να κυλήσει

Για το ανεκπλήρωτο και για το άφταστο

Όνειρο σκιάς έγιναν τα όνειρά μου

Κι άληκτο έμεινε το πάθος μου

Αγιάτρευτη πια η θλίψη μου

και σκοτεινές οι σκέψεις μου

Πάνω στο μνήμα που εγώ σου έφτιαξα

Χαράζω με γράμματα μικρά

Τον επιτάφιό σου

Κι όλο εκεί γυρνώ

το σκοτεινό σου χνάρι πάνω στη λάσπη

Αιώνια ακολουθώ....

2 σχόλια:

hliaxtida είπε...

Αιώνια ακολουθώ...

Πολυ δυνατό αυτό Κλειώ μου..
ΦΙλιά πολλά

lady.arwen67 είπε...

Ηλιαχτίδα μου φιλιά πολλά