"Τις έκαψα τις αυταπάτες μου.
Μόνο ένα δάκρυ ξέφυγε, εις μνήμην της στιγμής.
Ό,τι έμεινε, ένα ίχνος στα χείλη για χαμόγελο
κι ένα απανθρακωμένο ρόδο"

22 Ιαν 2008

Θλιμμένα φεγγάρια


Απλωσες τα χέρια σου
να κατακτήσεις
όσα δεν είχαν κατακτηθεί.
Κυρίεψες , λεηλάτησες,
κατέστρεψες, έφυγες
αφήνοντας πίσω σου
μονάχα ερείπια .
Μέσα σε σπινθήρες γυαλιού
στέναξε η νύχτα κι άφησε κάτω
να πέσουν τα αστέρια
κι εκείνη η μαύρη αιωνιότητα
που μ ακολουθεί
κάνει ακόμα κι αγγέλους να τρεκλίζουν
μεθυσμένοι τάχα από αγάπη
ή ξεχασμένοι σε άγνωστο μονοπάτι
τσαλακώνουν ατέρμονα τα φτερά τους.
Γράφω τα όνομά σου ξανά και ξανά
στους ορφανούς κλώνους του κυπαρισσιού
έξω από το κοιμητήριο
που τρυφερά απόθεσα τη ψυχή μου
για τελευταία φορά
Αναζητώ ανάμεσα στον ουρανό
και στην γη
την οικειότητα του αγγίγματός σου
τη ζεστασιά του φιλιού σου
τη λαγνεία στο βλέμμα σου
Έρχεται τότε ο καιρός
όπου καμιά ψυχή δε βρίσκω
κανένα άγγιγμα
καμιά ματιά
όσο κι αν κοιτάζω τα θλιμμένα φεγγάρια
του ουρανού ,
η καρδιά μου εδώ θα είναι
περιμένοντας να δώσει το φόρο
που δίνουν οι ψυχές
στο διάβα του θανάτου τους.

5 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

θλιμμένα φεγγάρια που το δάκρυ μου κλεψατε σε ορίζοντες γαλάζιους
ψάχνοντας μια σταγόνα δροσιάς..
Εμένα τώρα κοιτάτε και γελάτε έχοντας σε κουπα ασημένια τις πνοές μου..

Κλειώ μου απ τα ωραιοτερά σου..
Καλημερα γλυκιά

Κλειώ Νικολάου είπε...

θλιμμένες φεγγαραχτίδες
μαζεύω τις νύχτες
προσκέφαλο να στις κάνω
όνειρα εφιάλτες ποτέ σου να μη δεις
κι ακοιμητο θα στέκει το φεγγάρι
άγρυπνος φρουρός και σύντροφό σου

Μαράκι μου σ ευχαριστώ
Φιλιά πολλά καλή μου.

Η σκέψη της καρδιάς είπε...

σε κεινα τα ερειπια
που το ειρωνικο χαμογελο σου
αφησαν
ακομη κι εκει
χτυπαει της ψυχης μου το ρολόι..

υπέροχο Κλειώ μου!
φιλακια!

Κλειώ Νικολάου είπε...

Ειναι τα ερείπια μιας ζωής
τα χαλάσματα που βλέπω γύρω μου

Γωγούλα μου φιλιά πολλά και τη καλημέρα μου

Κλειώ Νικολάου είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.