"Τις έκαψα τις αυταπάτες μου.
Μόνο ένα δάκρυ ξέφυγε, εις μνήμην της στιγμής.
Ό,τι έμεινε, ένα ίχνος στα χείλη για χαμόγελο
κι ένα απανθρακωμένο ρόδο"

17 Απρ 2008

Η διαδρομή


Πάντα έκανα την ίδια διαδρομή.
Πάντα οι ίδιοι δρόμοι ,
οι ίδιοι σκυθρωποί άνθρωποι.
Πάντα την ίδια ώρα
να χτυπάει το ρολόι
κι οι χτύποι του
ν ακούγονται σαν σφυριά σε αμόνι.
Πάλι θα ξεκινήσω
για κει που δε θέλω να πάω.
Πάλι θα κλάψω
για όσα έκανα
και θα ονειρευτώ
με μάτια ορθάνοιχτα
εκείνα που δε πρόλαβα να κάνω.
Θα είναι άρα οι φωνές των παιδιών
που θα με παραπλανήσουν
ή το σκασμένο λάστιχο του αυτοκινήτου μου
που θα με κάνει να στρίψω
στο προηγούμενο στενό;
Θα είναι εκείνο
τ’ αγριολούλουδο
που ανθίζει
ανάμεσα στις γκρίζες πλάκες
του πεζοδρομίου ,
που θα αιχμαλωτίσει
για πάντα το παγωμένο βλέμμα μου
αναγκάζοντάς με
να ρίξω το αυτοκίνητό μου
στον αντικρινό τοίχο;
Ως ν’ αποσώσω τις σκέψεις μου
έφτασα στο τέλος
της μονότονης διαδρομής μου.
Καμιά φορά όμως αναρωτιέμαι,
έφτασα ή ακόμα
στους ίδιους δρόμους οδηγώ
κάνοντας τις ίδιες μεταλλικές σκέψεις
σταματώντας κάθε τόσο στα κόκκινα φανάρια;

( Κι αν σταματάω είναι αυτό αλήθεια ή ψέμα
Πραγματικά δε μπορώ πια να ξεχωρίσω αυτά τα δυο
Δε μπορώ να δω αν πραγματικά ζω ή ονειρεύομαι
όνειρα εφιάλτες ρίχνοντας κάθε τόσο το αμάξι μου
πάνω από γέφυρες ή πάνω σε άχρωμους τοίχους
κάνοντας πάντα την ίδια διαδρομή θανάτου)

7 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Aυτή η διαδρομή μας έμεινε..
Η διαδρομή θανάτου..
Παραστατικο και με εικονες Κλειω μου
Καλημερα και φιλια πολλα

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

...κάθε ψέμα μόνο σε μεγαλύτερο του ψέμα υποκύπτει και παραδίνει όση δεν έφαγε ακόμα αλήθεια...

...πάτα το γκάζι κάθε που σου κορνάρει ψέμα
να μη μπορεί να προσπεράσει!

Καλημέρα!

Estabilizador e Nobreak είπε...

Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Estabilizador e Nobreak, I hope you enjoy. The address is http://estabilizador-e-nobreak.blogspot.com. A hug.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ είπε...

Δεν θέλω να διαβάζω τόσο απαισιόδοξα πράγματα Κλειώ μου . Για κάνε κάτι να ανέβεις ψυχικά.

voultos είπε...

Πάντα είναι όμορφα τα όνειρα
Με μάτια ορθάνοιχτα

Καλησπέρα

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Χμμμ!!!
Μ' αρέσουν πολύ οι σκέψεις σου απόψε, βλέπεις τις νιώθω τόσο δικές μου... αλλά αποφάσισα τελικά να πάω με τα πόδια κι ας μη φτάσω ποτέ - εξάλλου η διαδρομή έχει αξία και όχι ο προορισμός. Ίσως θα έπρεπε να κάνεις και εσύ το ίδιο.

Ευτυχισμένες γιορτές καλή μου

Κλειώ Νικολάου είπε...

Φίλοι μου σας ευχαριστω πολυ για τα σχόλιά σας
Σας ευχομαι καλή Ανάσταση με την αγαπη μου