"Τις έκαψα τις αυταπάτες μου.
Μόνο ένα δάκρυ ξέφυγε, εις μνήμην της στιγμής.
Ό,τι έμεινε, ένα ίχνος στα χείλη για χαμόγελο
κι ένα απανθρακωμένο ρόδο"

20 Φεβ 2008

Χίμαιρες Δ'



Χίμαιρες VII

Τσαλάκωσαν
οι άγγελοι τα φτερά τους
να μη μπορούν πια
στην αγκαλιά σου να πετούν
έκπτωτοι στο κόσμο
περιπλανιούνται
σταγόνες κόκκινες αγάπης να μαζέψουν
μήπως μπορέσουν να ξαναπετάξουν


Χίμαιρες VIII

Στην ερημιά μου
τ όνομά σου έδωσα
πιο μαύρο φαντάζει τώρα το σκοτάδι
ερήμωσαν οι εκκλησιές
και χάθηκαν οι πόλεις
το φως το υγρό
απ τα χέρια μου μέσα γλίστρησε
και έγινε ποτάμι
και μ έπνιξε με πόνεσε
κι ανάσα πια δεν έχω ...

2 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Εκπτωτοι αγγελοι θα το ονομαζα το πρώτο..
Πολυ ομορφα και τα δυο γεματα νοημα και συναισθημα.
Καλημερα Κλειώ μου
Φιλακια

Κλειώ Νικολάου είπε...

Ναι Μαρία μου κι εγώ πιστεύω ότι του ταιριάζει .

Φιλιά πολλά και μια ζεστή καλημέρα