"Τις έκαψα τις αυταπάτες μου.
Μόνο ένα δάκρυ ξέφυγε, εις μνήμην της στιγμής.
Ό,τι έμεινε, ένα ίχνος στα χείλη για χαμόγελο
κι ένα απανθρακωμένο ρόδο"

5 Δεκ 2007

XAIKOY XI( του έρωτα φονιά).

Βαθιές ανάσες
Ανίκανη να πάρω
Νύχτωσε πάλι

Άνοιξε το φως
Πνίγηκα στο σκοτάδι
Λάμπουν τ αστέρια

Έρωτας φονιάς
Στη καρδιά μου φωλιάζει
Χιόνισε πάλι

Άληκτο πάθος
Μέσα στη παραζάλη
Άδολη καρδιά

Καυτή ανάσα
Το λαιμό μου αγγίζει
Δε ξημερώνει

1 σχόλιο:

Μαρία Νικολάου είπε...

Xάικου σε βαθύ μπλε...
Φιλιά !!