"Τις έκαψα τις αυταπάτες μου.
Μόνο ένα δάκρυ ξέφυγε, εις μνήμην της στιγμής.
Ό,τι έμεινε, ένα ίχνος στα χείλη για χαμόγελο
κι ένα απανθρακωμένο ρόδο"

13 Φεβ 2008

Χίμαιρες Β'


Χίμαιρες ΙΙΙ


Θλιμμένες φεγγαραχτίδες
μαζεύω τις νύχτες
προσκέφαλο να στις κάνω
όνειρα εφιάλτες ποτέ σου να μη δεις
κι ακοίμητο να στέκει το φεγγάρι
άγρυπνος φρουρός
και σύντροφός σου



Χίμαιρες IV

Στην αγχόνη ανεβαίνω
κρατώντας σφιχτά στο χέρι μου
ένα μονάχα
"ένα φιλί προδοσίας
για να έχω συντροφιά
στο μακρύ μου δρόμο "
ξέχασες όμως ότι εσύ ήσουν
που έδεσες σφιχτά στο λαιμό μου
το σκοινί του θανάτου μου...

4 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

M αρεσε πολυ η πρωτη..ειμαι πιο κοντα σε οτι πιο "ερωτικο" παρα σε οτι σκοτεινο.
Ομως δεν εχει να κανει.Και τα δυο ειναι εξαιρετικα.
Καλημερα γλυκια μου

Κλειώ Νικολάου είπε...

Σ ευχαριστώ Μαρία μου να έχεις μια όμορφη μέρα

Η σκέψη της καρδιάς είπε...

εμένα πάλι μου πάει το δεύτερο...
"ένα φιλί προδοσίας να έχω για συντροφιά"

καλό μεσημέρι Κλειώ μου!

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Κλειώ μου και οι 4 είναι υπέροχες. Αλλά για ιστορικούς λόγους, εγώ φυσικά ψηφίζω την 4. Που είναι το Αερικό να μου βάλει τις φωνές;;;
Κάτι από ένα παλαιότερο μου που νομίζω ότι ταιριάζει
...
με ένα σχοινί γύρω απ' το λαιμό μου
για την μεγάλη της ζωής μου ξεκινώ
ευτυχισμένη, λιτανεία της καθόδου


Να είσαι πάντα καλά, Κλειώ μου.