"Τις έκαψα τις αυταπάτες μου.
Μόνο ένα δάκρυ ξέφυγε, εις μνήμην της στιγμής.
Ό,τι έμεινε, ένα ίχνος στα χείλη για χαμόγελο
κι ένα απανθρακωμένο ρόδο"

10 Μαρ 2011

Παγωμένη άνοιξη




Επιζητώ τη παγωνιά του χειμώνα
τα γκρίζα σύννεφα,
τη βροχή
την αστραπή
που σαν μαχαίρι χαράσσει το κόκκινο παλτό
το χιόνι
που σκεπάζει τα μαλλιά
τη βροντή
που προσπαθεί να τρυπώσει εντός μου.

Αδυνατώ να μυρίσω τ’ άνθη
που σθεναρά φυτρώνουν
στην ακροθαλασσιά.

Ντύνομαι
βασίλισσα του χιονιού
με μικρά κομμάτια  γυαλιού στα μάτια
με  παγωμένα δάχτυλα
κρατώ τ’ ανοιξιάτικα όνειρα,
τρέφομαι με μικρές  ελπίδες,
τις παγώνω!

Οι πεταλούδες μου βίαια πεθαίνουν,
θηράματα γίνονται
όλων των ανοσιουργημάτων σου.

Την άνοιξη δεν αντέχω!


1 σχόλιο:

Μαρια Νικολαου είπε...

Και γω το ίδιο Λία μου...